DİYARBAKIRSPOR'UN ÜZERİNDE BÜYÜK OYUNLAR OYNANDI

58 yıllık köklü bir geçmişe sahip olan Diyarbakırspor'un bugün ne yazık ki dikili bir ağacı bile yok. Yıllar boyunca göreve gelen birçok yönetim, geleceği planlamak yerine günü kurtaran projelerle kulübü idare etmeyi tercih etti. Büyük paralar harcandı, büyük vaatler verildi. Ancak geriye dönüp baktığımızda ortada kalıcı bir eser göremiyoruz. Harcanan paraların nereye gittiğini, nasıl kullanıldığını ise bilen de yok, hesap veren de...

Günümüzde futbol artık sadece sahada oynanan bir oyun değil; büyük sermayelerin, güçlü lobilerin ve profesyonel yönetim anlayışlarının yön verdiği dev bir sektör haline geldi. Parası olan kulüpler gücünü artırırken, geleceğini planlamayanlar ise yerinde saymaya mahkûm oluyor.

Oysa Diyarbakırspor kuruluş yıllarında altyapı ve tesisleşmeye öncelik verseydi, bugün çok farklı bir noktada olabilirdi. Sportif başarılar elbette önemlidir; ancak asıl başarı, kalıcı eserler bırakabilmektir. Çünkü "Ağaç yaşken eğilir", kurumlar da temelleri sağlam atıldığında ayakta kalır.

Eski başkanlardan Nejat Cemiloğlu dönemini yaşayan Diyarbakırlılar iyi bilir. Yıldız'ın arkasında bulunan ve halk arasında "Yıldız Havuzu" olarak bilinen tesis, Diyarbakırspor'a destek amacıyla tahsis edilmişti. Futbolcular burada hem antrenman yapıyor hem dinleniyor, tesisin gelirleri de kulübe katkı sağlıyordu.

Ancak sonraki yıllarda yaşanan gelişmelerle birlikte bu önemli gelir kaynağı kulübün elinden çıktı. Anlatılanlara göre dönemin belediye yönetimi tarafından alınan bir kararla havuz satıldı ve elde edilen gelir belediyenin borçlarının ödenmesinde kullanıldı. Bu bilgiyi bizzat Nejat Cemiloğlu'nun kendisinden dinlediğimizi belirtmek gerekir.

Diyarbakırspor'un eski başkanlarından Ahmet Göksu'nun girişimleri sayesinde kulüp tarihinde ilk kez kalıcı bir mülke sahip oldu. Yaklaşık 100 dönümlük bir arazi kazanıldı. Ancak ne yazık ki bu arazi, kulübün kurtuluşu olmaktan çok yıllarca sürecek tartışmaların ve hesapların merkezi haline geldi.

Arsanın varlığı, Diyarbakırspor'a hizmet etmek isteyenlerden çok farklı hesaplar peşinde koşan kişilerin ilgisini çekti. Kulüp adeta bir deneme tahtasına döndürüldü. Arsayı değerlendirme hayaliyle gelenler, amaçlarına ulaşamayınca arkalarına bakmadan çekip gittiler.

Ancak hesap etmedikleri bir gerçek vardı: Arazinin üzerinde bulunan şerh. Bu şerh nedeniyle söz konusu alan yalnızca spor tesisi amacıyla kullanılabiliyor, başka bir amaçla değerlendirilmesine izin verilmiyordu. Belki de bu yüzden arazi bugüne kadar satılamadı ve farklı amaçlarla kullanılamadı.

Ne var ki yıllar içinde eski futbolculardan teknik adamlara, çeşitli alacaklılardan farklı kişi ve kurumlara kadar birçok kişi, küçük ya da büyük alacakları nedeniyle bu arazi üzerinde hak iddiasında bulundu. Adeta herkes pusuda beklemeye başladı.

Bugün Diyarbakırspor'un önünde hâlâ önemli bir fırsat duruyor. Eğer işini bilen, vizyon sahibi ve kulübün menfaatlerini her şeyin üzerinde tutan bir yönetim göreve gelirse; bu arazinin yalnızca 30 dönümünde bile modern çim sahalar, sentetik sahalar, sosyal tesisler ve spor kompleksleri inşa edilebilir.

Unutulmamalıdır ki "Birlikten kuvvet doğar." Bu şehirde yaşayanlar, mülki amirler, bürokratlar, iş insanları ve Diyarbakırspor sevdalıları el ele verirse, bu arazi kulübün yeniden ayağa kalkmasının anahtarı olabilir.

Çünkü Diyarbakırspor'un kurtuluşu günü kurtarmakta değil, geleceği inşa etmektedir. Kalıcı projeler üretilir, doğru adımlar atılır ve bu değerli arazi amacına uygun şekilde değerlendirilirse, Diyarbakırspor yeniden eski günlerine dönebilir.

Aksi halde, "Taşıma suyla değirmen dönmez" sözü bir kez daha doğrulanacak; yıllardır süren sorunlar geleceğe taşınmaya devam edecektir.