Diyarbakır’ın Silvan İlçesinde göçün bedelini çocuklar çekiyor. 1990’lı yılların başından yaşan köy boşaltama ve yakmaları ile 4 binin üzerinde köyün boşatılması ile binlerce aile tarlasını, bağını, bahçesini ve evini bırakarak ilçe ve ilere göç etti. Bu ailelere yönelik hiçbir şey yapılmamasından dolayı, sıkıntıları çocukları çekiyor.
GÖÇ MAĞDURU
Silvan’a Bağlı Boyunlu Köyü Gome mezrasından göç eden göç mağduru Bilen ve Gözateş ailelerin çocukları bunlardan sadece bir tanesi. Silvan ilçe merkezine göç eden her iki ailenin çocukları, sabah saatlerinde okullarına gidiyorlar, Öğleden sonra ise araba ile eskicilik yaparak, aile bütçesine katıda bulunuyorlar. Okuldan artan kalan zamanlarında ise kişi başı 2-3 TL kazan çocuklar, çocukluklarını yaşayamadan büyüyorlar.
ESKİCİLİK YAPIYORLAR
Baki Bilen (13), İsa Bilen(9) ve Abdullah Gözateş (11) Her gün sabah saatlerinde Gazi İlköğretim okuluna gidiyorlar, öğleden sonradan akşama kadarda Silvan cadde ve sokaklarında eskicilik yaparak yaşam mücadelesi veriyorlar. Gün bitiminde ise günlük 20-30 Kilo eski plastik, demir ve alüminyum alan küçük eskiciler, Günün sonunda ise 6 -10 TL kendi aralarında bölüşerek ailelerinin geçimine destek oluyorlar.
Yaşamları ve yaşadıkları sıkıntılar ile ilgili olarak 13 yaşındaki Baki Bilen, köyden daha önce göç ettikleri için babasının bir düzenli bir işinin olmadığını söyleyerek, konuşmasını şöyle sürdürdü:
AİLELERİN YÜKÜ OMUZLARINDA
"Her sabah Küçük kardeşim İsa ile birlikte okula gidiyoruz. Ben 6., kardeşim İsa ise 4. sınıfa gidiyor. Öğleden sonra ise ben, küçük kardeşim ve arkadaşımız Abdullah ile birlikte Üç tekerlekli araba ile Silvan Cadde ve sokaklarını dolaşarak eski demir, alüminyum ve plastikleri satın alıp, toplayarak ailemizin ekonomisine destek sağlıyoruz. Silvan engebeli bir yer olduğu için çok zorlanıyoruz gezerken. El arabası ve aldığımız eşyaları rampada iterken bazen gücümüz aşıyor. Yoldan geçen halk bize yardımcı oluyor. Her gece eve yorgun gidiyoruz. Köyden göç etiğimiz için babamızın düzenli bir işi yok. Bizde eskicilik yaparak, ailemizin geçimine bir nebzede olsa destek olmaya çalışıyoruz. Bahar mevsiminde olduğumuz için yağmur yağdığında ayaklarımız kayıyor, Arabayı itmekte büyük zorluk yaşıyoruz. Yağmurlu günlerde az gezebildiğimiz için bazen hiç kazanamıyoruz.''
Kaynak: Diyarbakır Söz
Yorumlar