DEVLET OKULU CUMHURİYETİ
Mevzu şehrimizin eğitim alanındaki sıkıntıları…
Öyle eğitim sisteminin içeriğinden, derslerin işleniş tarzından, Finlandiya eğitim modelinden falan bahsetmeyeceğim. Bu konuları irdelemek için iskelet sistemimizin oturmuş olması gerekir.
İlimizde ve Güneydoğu da okulların çatısı, kapısı, binanın iskeleti, sınıf mevcudu, temizliği alanında ciddi sıkıntılar var yıllardır.
Okul taşıma servislerinin tüccarvari zihniyetle tekelleşmesi gibi konular. Daltonlar kimdir diye boşuna merak ediliyor? Bir minibüs al ben öğrenci taşımacılığı yapacağım de. Bak bakalım yaptırıyorlar mı, özetle daltonlar her sektörde…
Ee başka sorun mu var?
Sorun MEB okullarının yöneticilerinin kendilerine bir cumhuriyet kurması; velilerden sürekli bağış ve aidat adı altında “devlet ödenek vermiyor” gerekçesiyle para tırtıklaması.
Dahası ilkokulda sınıf öğretmeni dışında resim, müzik, İngilizce derslerine sınıf öğretmeninin alanı değil diye ücretli öğretmen görevlendirilmesi ve bu öğretmenlerin ücretlerinin velilerden tahsil edilmesi. Bu konu Milli Eğitim bilgisi dahilinde mi değil mi?
Ne bağış ne de okula bireysel öğretmen atamak yasal olmasa gerek ama bu sistem on yıllardır devam ediyor. Buraya bir parantez açmak istiyorum: okula bağış yapılır gerçekten okula harcanaksa.
Tabi ki öğrencilerin alanında uzman öğretmenle ders işlemek en tabii hakkıdır suistimal edilip faturası da velilere kesilmezse.
‘Her şeyi devletten beklememek lazım ‘ güdüsüyle, Merkezden okullara gelen bütçenin cüzi olduğunu ve çoğu kalemi karşılamadığını biliyor bu bölgede her veli.
Okul yöneticileri; merkezden “ilkokul ve ortaokullar için estetik, fonksiyonel kullanım araçları için ödenek ödenmiyor” diyorlar. Sadece tadilat parası ödeniyormuş oda onlarca yazışmadan sonra.
Neyse okula kayıt aşamasında bağış yapıyor veliler, sınıfa geliyorlar öğretmen, “perde, dolap, klima, fotokopi makinesi, sıralara masa örtüsü” vb. araç gereç için ayrı ücret toplatıyor.
Bununla da bitmiyor tekrardan yıllık okul aidatı isteniyor.
Neredeyse tüm sınıfı veliler donatıyor özellikle ilköğretimde, üstüne bağış, ayrıca yıllık okul aidatı.
Varsayımsal olarak 15 dersliği olan bir ilkokulu ele alalım; her sınıfın öğrenci sayısı 50 kişi olsa, öğrenci başına 1.000 TL aidat ödediğini varsayarsak 750.000 lira gibi bir meblağ çıkıyor.
Bu paraları illaki okul giderlerine harcayan okul yönetimi vardır ama genel itibariyle maalesef okula harcanmıyor. Sistem resmi de değil gayri resmi, gayri resmi bir durumun yasal olarak denetimi de mümkün değil.
Eğitim de ticaret özel okullarda var zannediyor çoğumuz. Maalesef MEB okullarında da ticaret yapılıyor.
Ek kaynak kitap mevzusu… MEB kitapları yetmiyor, Milli Eğitim yasakladı ek kaynağı. Ama gerçekten ihtiyaç var her bir öğrencinin bir yılda 4 beş ek soru bankası bitirmesi lazım.
Ek kaynak için kırtasiye ile anlaşılıyor o anlaşma için gırla kavga çıkıyor okul müdürleri kırtasiyenin kazancına ortak oluyor yoksa minik gayri resmi ihalesini ona vermez.
(Bütün ilköğretim okulları için geçerli değil yazdıklarım suya sabuna dokunmayan öğretmen’e paslayan yöneticilerde var)
Benim çocukluğumda Millî Eğitim Bakanlığı kitap dağıtırdı ya da kırtasiyeden çok cüzi ücretle temin ederdik. İlerlemiş görünüp gerileyen tek millet biziz.
Okulların denetlemelerine bu konu dahil mi? Denetçiye de denetçi lazım mı? Ya da ilimizdeki bu durum adına, il milli eğitim müdürü ve ilçe milli eğitim müdürleri ilgilenecek mi soruşturacak mı? Zira bu da devlet okulu fon krizi sayılır.
Onların daha mühim işleri var sanırım, birini görevden alıyorlar görevden alınan itiraz ediyor, karar bekletiliyor. İl milli eğitim müdür yardımcısına takmışlar her gün yığınla spekülasyon haberler, karalamalar. Tabi bu gündemlerin içinde okullar, eğitim öğrenci kelimeleri asla geçmiyor…
Yazarın Önceki Yazıları

Yorumlar