Diyarbakırspor'da Geç Uyanış

Diyarbakırspor yıllardır sessizce erirken, şehir de adeta bu çöküşü uzaktan izledi. Bugün ise umut yeniden filizleniyor. Ancak insanın aklına ister istemez şu soru geliyor: Bu uyanış neden daha önce yaşanmadı?

Eğer taraftar, iş dünyası, yerel yöneticiler ve kentin dinamikleri yıllar önce aynı kararlılığı gösterebilseydi, belki de bugün Diyarbakırspor amatör liglerde değil, çok daha farklı noktalarda olacaktı.

Yeni sezonun başlamasına kısa bir süre kala ise hâlâ belirsizlik hâkim. Kamuoyunda en çok konuşulan konuların başında, Diyarbakırspor ile Diyarbekirspor arasında olası bir sportif hak devri ya da yer değişikliği geliyor. Böyle bir formülün hayata geçirilmesi, Diyarbakırspor'un yeniden profesyonel liglerde hak ettiği yere dönmesi adına önemli bir fırsat olabilir.

Çünkü gerçek şu ki; isim, tarih, taraftar ve şehir aidiyeti denildiğinde Diyarbakırspor'un karşısında durabilecek çok az kulüp vardır. Diyarbekirspor ise kayyum sürecinin ardından zorlu ve belirsiz bir dönemden geçiyor. Bu nedenle herkes aynı soruyu soruyor:

İki kulübün geleceği için en doğru çözüm, güçlerin Diyarbakırspor çatısı altında birleşmesi mi?

Elbette bu sorunun cevabını zaman verecek. Ancak ligler başlamadan gerekli kararların alınması, transferlerin ve resmi işlemlerin sağlıklı yürütülebilmesi açısından büyük önem taşıyor.

Aslında Türk futbolunda bunun örnekleri az değil. Geçmişte birçok Anadolu kulübü birleşme, isim değişikliği veya sportif hak devriyle yoluna devam etti. Bugün önemli başarılar elde eden pek çok kulübün geçmişinde benzer süreçler bulunuyor.

Ancak mesele sadece hukuki ya da sportif bir düzenleme değil. Asıl mesele, Diyarbakır'ın kendi markasına sahip çıkıp çıkmayacağıdır.

Çünkü Diyarbakırspor sıradan bir futbol kulübü değildir.

Bu takım yıllarca yalnızca futbol oynamadı; Diyarbakır'ın adını Türkiye'nin dört bir yanında duyurdu. Süper Lig'de rakipleri için deplasman denildiğinde akla gelen en zor duraklardan biri Diyarbakır Atatürk Stadı'ydı. Büyük takımlar burada puan aldıklarında adeta galibiyet kazanmış gibi seviniyorlardı. Bunu yaşayanlardan biri olarak o günleri unutmak mümkün değil.

Galatasaray'ın eski teknik direktörlerinden merhum Coşkun Özarı'nın yıllar önce yaptığı şu benzetme hâlâ hafızalardadır:

"Diyarbakırspor'dan puan almak, denizin dibinden sünger çıkarmaya benzer."

Bu söz bile Diyarbakırspor'un kendi sahasında nasıl bir güç olduğunu anlatmaya yetiyor.

Ne yazık ki o görkemli günlerin ardından tam 17 yıl kaybedildi. Kulüp amatör ligler ile Bölgesel Amatör Lig arasında gidip geldi. Bu süreçte yalnızca puanlar değil, umutlar da kaybedildi.

Ancak 58. kuruluş yılı etkinliklerinde On Gözlü Köprü'de yaşanan tablo umut verdi. Binlerce taraftar, Diyarbakırspor'un yalnız olmadığını gösterdi. Özellikle Azrailler Taraftar Grubu'nun ortaya koyduğu sahiplenme, sadece tribün kültürü açısından değil, şehir aidiyeti bakımından da önemli bir mesajdı.

Belki bu uyanış geç oldu...

Ama hiçbir zaman geç kalınmış sayılmaz.

Çünkü bazı değerler kaybedildiğinde değil, yeniden ayağa kaldırıldığında daha anlamlı hâle gelir.

Diyarbakırspor da işte böyle bir değerdir.

Bu şehirin ortak hafızasıdır, ortak sevinci ve ortak hüznüdür.

Bugün herkes aynı sorumluluğu taşımalıdır. Taraftarıyla, iş insanıyla, yerel yönetimleriyle ve sivil toplumuyla Diyarbakırspor'a sahip çıkmak artık bir tercih değil, bir vefa borcudur.

Unutulmamalıdır ki Diyarbakırspor hâlâ uyuyan bir devdir.

Ve belki de onu en iyi rakipleri tanıyor.

Çünkü bu dev yeniden ayağa kalkarsa, Türk futbolunda dengelerin değişeceğini en iyi onlar biliyor.