ÖNEMLİ OLAN YIKMADAN TESİSLER YAPMAKTIR!..

Diyarbakırspor’un yeniden ayağa kalkması ve yeniden yapılanması için Kurban Bayramı’ndan sonra bir araya gelinecek. Bizler her zaman yanındayız. Sadece lig değişti; sevgi aynı, takım aynı. Bizim için önemli olan Diyarbakırspor’un yaşamasıdır.

Bu şehre bir kurban lazımdı. Feda edilmek için de sahipsiz bırakılan Diyarbakırspor seçildi. Diyarbakırspor zirvedeyken, sportif başarılar elde ederken gölgesinde kalanlar bunu hazmedemedi. Kendi şehrinde yalnızlığa terk edildi.

Bir takım, kendi şehrinde ancak bu kadar kötü duruma düşürülebilir, ancak bu kadar mağdur edilebilir. Hedefleri küçültmek ve yok etmekti; bunda da başarılı oldular. Ama biz Diyarbakırspor’un yok olmasına asla müsaade etmeyiz. Yaşaması için ne gerekiyorsa yapacağız.

Bugün bütün kapılar kapanmış durumda. Hiçbir yerden gelir yok. Bir avuç cefakâr insanın imkânlarıyla ayakta kalmaya çalışıyor.

Bir zamanlar rüyasında bile görmeyenler bugün uçağa biniyor. Eskiden Diyarbakır’da kuru fasulye pilav sadece yas evlerinde verilirdi, şimdi her yerde kuru fasulye pilavcıları var. Sinyalciler çoğaldı; yağmur nereye yağarsa oraya koşuyorlar.

“Diyarbakır büyüdü” diyorlar, dışarıdan çok göç aldı deniliyor. Ama spor alanları açısından hâlâ büyük eksikleri olan kocaman bir köy gibi. Memleketin kimyası bozuldu, insanlar çok değişti.

Eski Diyarbakır Atatürk Stadı ile başlayabiliriz… Büyük mücadelelere sahne olmuş, Diyarbakırspor’un 11 yıl Süper Lig’de mücadele verdiği, anılara ve başarılara tanıklık etmiş tarihi bir stadı yıkmak büyük yanlış oldu. Bu, aslında bir tarihin yok edilmesiydi.

Şehrin tam merkezindeki o alan şimdi millet bahçesi olmuş ama uyuşturucu kullananların, berduşların mekânı hâline gelmiş durumda. Oysa şehirde sportif alanlar ve tesisler zaten yetersiz. Biz de bunu her fırsatta dile getiriyoruz.

Bu stadı yıkmadan da değerlendirebilir, kullanabilirdik. BAL Ligi müsabakaları, Süper Amatör Lig maçları burada oynanabilirdi. Amatör takımlarımızın idman yapacağı, maçlara hazırlanacağı sahalar yok. Semt sahaları yok denecek kadar az.

Okul maçları ve sportif etkinlikler burada yapılabilirdi. Şimdi ise bomboş; kuş uçmaz, kervan geçmez bir yer olmuş. Kaderine terk edilmiş durumda…

Oysa burası; anılarıyla, mazisiyle, Süper Lig’de bu şehre öncülük etmiş efsane futbolcuların yetiştiği, Diyarbakırlıların ilk spor mabedi olan bir yerdi.

Her önünden geçtiğimde içim sızlıyor…